Babalar ve oğulları!

Sloan Evansville Üniversitesi'nde oynarken..

Gidenin arkasından iki türlü konuşuruz.. Eğer giden gitmiş ve geri dönmeyecekse onu hep güzel hatıralarla anmaya çalışırız (Hıncal Uluç dışında) ancak giden bu dünyada kalmışsa gidenin arkasından kulp takmaya veya ayrılışı hak ettiğini dile getiririz..
Konu; Jerry Sloan ve dünkü ayrılışı..
Kahramanlarımız: Jerry Sloan, Deron Williams, Gregory Scott Miller-Kevin O'Connor

Deron Williams 1-2 saat önce yaptığı açıklamayla Sloan'un gidişinde katkısı olduğunu inkar etse de ihale çoktan onun üzerine kaldı. bile.. Basın toplantısının ardından ayrılığa dair bir sürü köşe yazısı ve haberi okuduğumda ise bunlarda -Sloan'ın miadının dolduğu, Jazz'ın bir seçim yapması gerektiği ve bunun da Williams'tan yana olması gerektiği, Charles Barkley'in kelimeleriyle ise "Eksi mektep-yeni okul arasındaki çatışmasına" Sloan'ın kurban edildiği yazılıp, çizilip, söylendiğini gördüm ve içim parçalandı..
Normaldir, yıldız kaprisleri NBA'in olmazsa olmazlarından zaten..
Herhangi bir nedenle ve herhangi bir koçla yolları ayırmak da normaldir.
Normal olmayan Sloan'un ne herhangi bir koç olması, ne de bu nedenin herhangi bir neden olması..
Şık olmayan durum; Jerry Sloan ile daha 3-4 gün önce sözleşme yenilenmiş olmasıydı.. Zaten Sloan, uzun yıllardır mukavelelerini 1'er yıllık yapmakta. Nedeniyse; Illinois'li olsa da, oyunculuk kariyerinin ilk yılı dışında tamamını Bulls formasıyla geçirmiş (kirişlere forması asılan ilk Bulls isim) olsa da, profesyonel koçluk kariyerine yine Bulls'ta başlamış biri olsa da, kendini Jazz Kulübü'ne adamış olması.. Yıllardır tek senelik sözleşmelerle her sene Jazz'a kendini yenilemek için açık kapı bırakan Sloan'ın ayrılırken ağzından çıkan "Sürem doldu, yenilik zamanı" lafıysa bu yüzden biraz ironik ve iğneleyici.. Aslında kulübe, taraftara ve kadim dostu olan kulübün vefat etmeden önceki sahibi Larry Miller'a saygısından söylemek istediklerinin birçoğunu içine attığı aşikâr.. (Salt Lake basınında onu tanıyanların yorumları bu yönde en azından)
2009'da hayata gözlerini yuman Larry Miller ile olan ilişkisi 'patron-çalışan'ın ötesindeydi. Sloan eşini kaybettiğinde Miller yanındaydı, Miller gözlerini yumduğundaysa Sloan.. Miller'ın ölümünün ardından görevi bırakmak isteyen Sloan'a oğul Miller (Greg) karşı çıkmıştı. Dünkü yaşananlara bakıncaysa evlat Miller'ın star blöfüne kayıtsız kalamadığının ve emanete ihanet ettiğinin bir göstergesi. Özetle; Sloan, takımın çukurunu kazdığı gerekçesiyle Deron Williams'ın takas edilmesini istiyor, ancak hem GM Kevin O'Connor hem de Miller bu konuda sessiz kalıyor. Görüştükleri Williams ise "Tamam istiyorsanız beni takas edin, çünkü ben artık onunla çalışmam" diyor ve Miller-O'Connor ikilisi yine susakalıyor.. Bir cevap bekleyen Sloan da karşısında susan iki tane kazık kadar adam görünce "O zaman ben gideyim" diyor.
Gerisi malum zaten..
Jazz'a olan sevgisinin bedelini bu 'adını siz koyun' durumuyla ödeyen Sloan, 23 yıllık koçluk kariyerinde sadece 1 kez %50 galibiyet yüzdesinin altında kaldığı Jazz'daki görevinden dün şık olmayan olaylar zincirinin son halkası olarak kendi isteğiyle ayrıldı. 

Fotoğrafın tüm hakları Basketbawful'a ait, ben sadece aracıyım.. RIP D-Will..

Şık olmayan diğer durumsa biraz komplo teorisi kıvamında;
Jazz oldukça zorlu bir fikstüre sahip olduğu sezonun ilk bölümünü elit takım seviyesinde geçtikten sonra son 14 maçın 10'unu kaybetti.. Bu dönemde de 2-3 Jazz maçı izlediyseniz görmüşsünüzdür ki Williams takımdan izole (4 maç kaçırdığı dönemde takım 2 galibiyet, 2 yenilgi aldı) biraz daha kendine oynayan bir görüntüye büründü.. Ve son maçta yaptıklarıyla da adeta maçı Bulls'a hediye etti.. Tabii tüm bunlar birleşince 'Sakarya Grubu' draması çıkartmak mümkün.. Şayet durum böyleyse evlat Miller babasının kemiklerini sızlatacak bir karara imza atmış demektir..
Sonuçta kaybeden Sloan olmadı, umarım gelecek sene sözleşmesi biten D.Williams "Yeteneklerimi daha büyük bir takıma götürmek istiyorum" demez ve olaylar Jazz yönetiminin daha da pişman olacağı bir hale gelmez..."

Ek:

Bu bir koç-oyun kurucu gerilimi olduğu için en önemli görüş John Stockton'a aitti. onu yazmayı unutmuştum.

Stockton şunları söyledi: "Haberi duyduğumda en çok onun adına sevindim. Harika bir koç ve harika bir insan. Onun her zamanki önceliği her bir oyuncusunu birkaç adım ileri götürmek. Çünkü kazandığınızda takım olarak kazanırsınız.. İlk olarak tüm oyuncularına bunu aşılar. Sonra oyuna bakışınızı değiştirir. 

Ve bu süreçte koç-oyun kurucu arasında bu tip tartışmalar normal. Çünkü birbirlerinin görev alanlarına müdahale olarak görür her iki tarafta. Dediğim gibi Jerry adına çok mutluyum."