- Faili meçhul mu?, - Meçhul, meçhul..

Türkiye'yle aradaki 8 saatlik fark sayesinde bir açıdan şanslı görüyorum kendimi. Memleketteki gündem doyum noktasına ulaştığında ben daha taze yataktan kalkmış kahvemi bitirmiş oluyorum.. Yani olayları sıcağı sıcağına değil de gideceği yere varmaya yakın ya da vardıktan sonra değerlendirme şansı buluyorum.
Bugün ise bir sıkıntıyla kalktım. Sonra klasik web gezintime başladım. Ve hemen '18 yıl önceydi', '24 Ocak'tı', 'unutmadık, unutmayacağız', 'Pazar sabahıydı' başlıklı andımız gibi herkesin ezbere bir çırpıda söylediği şeylerin yazıldığını gördüm birçok yerde. Sonra aklıma geldi ne güzel unutmuşuz diye.
Unuttuk hem de hepimiz. Unuttuk çünkü onu, Abdi İpekçi'yi, Çetin Emeç'i, Bahriye Üçok'u Ahmet Taner Kışlalı'yı, Gaffar Okkan'ı (o da 24 Ocak'ta öldürüldü, onu da anmadan geçmeyelim), Hrant Dink'i koruyamadığımız için unuttuk, hadi koruyamadık failleri hâlâ meçhul olduğu ve ne olursa olsun olacağı için Uğur Mumcu'yu ve diğerlerini unuttuk.

Abdi İpekçi suikastı zamanı bu dünyada değildim, Uğur Mumcu zamanında ise ekmeğe mama, s.ke sopa dediğim çağların az sonrasıydı. Hiçbir yazısını okumamıştım, okumaya çalıştıysam da anlayamamıştım (idrak edememiştim) ama o günü çok iyi hatırlıyorum, tıpkı herkes gibi. Küçüktüm, TRT'de haber geçti ve o bomba konmuş Renault 12'yi gösterdi uzak çekimden. İçim yanmıştı. Yazılarını okuduktan konuşmalarını dinledikten ve ne demek istediğini daha iyi anladıktan sonra daha da üzüldüm. O zamandan beri de her 24 Ocak'ta istem dışı da olsa içim 'cız' eder.   
Tek düşünen insan evladı değildi Uğur Mumcu suikasta kurban giden. Ama bugün daha bir üzüldüm. Faili meçhul giden herkes adına bir kez daha üzüldüm.
Hrant Dink'i anmak için binler organize olurken, sosyal paylaşım sitelerinde şov amaçlı paylaşımlar yapılırken, Uğur Mumcu'nun, Gaffar Okkan'ın pek az kişi tarafından umursanmasına bazı 'şarlatan'lar tarafından da o "Zaten demokrasi şehidi değildi" denmesine üzüldüm Ama en çok da bir sonraki faili meçhul düşünen insandan sonra Hrant Dink'in de unutulacağına (daha az hatırlanacağına) üzüldüm..
Ne acı değil mi? Faili meçhullerimize, 'pop star' gibi davranıyoruz. Bir sonraki gelene kadar en popüleri o.. 

Faili meçhuller (Tabii ki daha yüzlercesi var ama düşünen adam olarak son 29 yılda aklıma bir çırpıda gelenler)

1982 doğumlu biri için bu kadar failsiz cinayet görmek bile oldukça lüzumsuz 

Abdi İpekçi 1 Şubat 1979 (Onu yazmadan edemedim, birçok şeyin başlangıcı gibi geliyor bana)
Bahriye Üçok 6 Ekim 1990
Çetin Emeç 7 Mart 1990
Uğur Mumcu 24 Ocak 1993
Ahmet Taner Kışlalı 21 Ekim 1999
Gaffar Okkan 24 Ocak 2001
Necip Hablemitoğlu 18 Aralık 2002
Hrant Dink 19 Ocak 2007

Unutulmayacak isimleri birer birer unutuyoruz. Umarım Hrant Dink'i hiç unutmayız ama bu unutkan ülkenin evlatları neleri boş verdi onu da boş vermek için bir sebep bulur.. Kimleri ve neleri unutmadı ki bu toplum maalesef sizi de unutur...
Yazıklar olsun sana unutan Türkiye, yazıklar olsun sana unutan Türkiyeli..